Veel leiders hebben daar last van. Alleen zijn ze zich er vaak niet van bewust. Waar ze zich wél van bewust zijn, is dat ze zich uitgeblust voelen en weinig plezier halen uit hun werk.

Veel leiders hebben daar last van. Alleen zijn ze zich er vaak niet van bewust. Waar ze zich wél van bewust zijn, is dat ze zich uitgeblust voelen en weinig plezier halen uit hun werk.

Ken je dat moment? Je bent na een lange tijd weer in een bekende groep – een reünie, een oude werkplek, een voormalige kerk – en iedereen vraagt standaard altijd: “Hoe gaat het?” Je glimlacht. “Goed!” Want dat is wat je zegt, toch?

Het nieuwe schooljaar is weer van start, de zomervakanties alweer lang en breed achter de rug. Binnen mijn team is die start van het nieuwe schooljaar een moment van terug- en vooruitblikken.

We kennen het allemaal; een moment dat je het zweet uitbreekt, je staat te trillen op je benen of dat je onzeker wordt van de signalen die je oppikt uit je omgeving.

Hij ratelde aan een stuk door en deelde zijn frustraties over zijn werk, zijn gezin en de relatie met zijn vrouw. Over hoe hard hij overal zijn best deed, maar het nooit genoeg leek te zijn.

‘Je moet eens wat minder perfectionistisch zijn!’ Hoe vaak krijgen mijn cliënten die opmerking niet om de oren geslagen?